time flows so fast. di ko alam kung nakakasabay pa ba ako o napagiwanan na ako. ive been away sa magulo at maingay na mundo ng maynila sa loob ng anim na buwan. alam nyo naman lahat kung sino si blanco sa buhay ko hindi ba?napalayo ako sa kanya. hindi kami nagkita kahit minsan sa mga panahon iyo. bihira rin kaming makapagtext o usap dahil wala siya sariling cellphone nung magkaroon naman siya napilitan din siya magsmart dahil hindi openline ang gamit nya. to make it short halos wala talaga kaming communication sa isat isa. noong una hirap na hirap ako tulad ng iba na napalayo sa kanilang minamahal but as time goes by nasanay rin ako, nasanay akong wala siya sa buhay ko. dumating ako sa point na tinatanong ko ang sarili ko kung mahal ko pa rin ba siya.
one day he texted me. "....mahal may nagawa akong kasalanan.." kinabahan ako. tinawagan ko kagad siya at tinanong kung ano ang ibig sabihin ng text nya. "nambabae ako. sorry." i was stunned. i can't move for a second. then i ask him how and when. nagpaliwanag siya. and i don't know what to say. wala akong maramdaman. namanhid ako sa nalaman ko. hindi ako umiyak. nagtaka ako sa sarili ko kung bakit. i was expecting na iiyak ako because we've been together for almost 3years already. pero ni isang luha walang pumatak. mabigat lang yung pakiramdam ko. hindi ako makapaniwalang magagawa nya sa akin yun. ULIT. kinagabihan yun pa rin ang nasa isip ko. tapos naalala ko yung mga pinagdaanan namin. happy and sad memeories flash. then suddenly a tear fell from my eye. tuloy tuloy. hindi ko mapigilan buti na lang magisa na lang ako. then i realize i still love him yung mga nararamdaman ko before the confession ay isa lang palang pagkakamali at kasinungalingan. i still love him. i cried and cried. inabot na ako ng tilaok ng manok literally.
kinausap ko siya ulit. he asked for forgiveness but i refused. sabi nya nalungkot lang naman daw dahil malayo ako. ako pa rin naman daw yung mahal nya. i didn't listen to him instead i break up with him. manhid na manhid na ako. nasira na ng tuluyan yung tiwala ko sa kanya.
days passed. ngumingiti ako. tumatawa. kahit deep inside i was hurting. ayokong magalala ang pamilya ko sa akin pati na ang mga kaibigan ko. lumipas ang mga oras. lumipas ang mga araw. linggo. at buwan. nakilala ko siya. ang lalaking nagbigay ulit ng saya at kulay sa akin buhay. i was hurting when i met him. he made me smile again he made me laugh again he made me trust again and he made me love again.
i think its just a test.
ReplyDeleteang lungkot naman, buti sinabi niya sayo ng maaga kaysa patuloy ang relasyon niyo habang siya ay nambababae.. unfair yon.
ReplyDeleteCongrats sa panibagong pag-ibig jaid!
Uuuuuuuuuuuuuy! May bagong pag-ibig ang iha?! Sino siya, dali, daliiiiii!!!! hahaha! Sori naman, heksayted much ako hihihi
ReplyDelete(Pero napahangan naman ako ni Blanco sa pag-amin niya sa yo.)
kaya pala bago na rin ang templates mo! hahaha!
ReplyDeletegood morning!!!
well time + conflict = changes nga naman.. :)
ReplyDeleteedi tiwalag ka na pala sa SMP.
ReplyDelete@kuya paps..ganoon na nga po hehehe
ReplyDeletewahhh buti ka pa lol,,bitter ata ko jokes lng....
ReplyDeletestay inlove lng para masaya^_^
naaaliw talaga ako sa template mo hehe
naks.. ganda naman ng kwento mo ate.. eheheh... nakakarelate ako dyan... pero buti ka pa eh naka hanap na ng magpapasmile sa iyo.. ako wala pa... ehehehhe...
ReplyDelete